czwartek, 7 kwietnia 2016

Typy rodziców w szkole. :)

Autor: Małgorzata Taraszkiewicz, Grupa Edukacyjna 21


Nauczyciel powinien rozpoznać typ rodzica i w zależności od tego - korzystać z jego pomocy lub sam taką pomoc oferować. Prawdopodobnie można mówić o 7 typach rodziców-klientów szkoły: rodzic świadomy, analityczny, socjalny, praktyczny, podejrzliwy, obojętny, i rodzic patologiczny. Niektórzy rodzice to skarby, niektórzy stwarzają problemy. Nie da się wszystkich wyrównać jedną miarką. Oto krótka charakterystyka:

1. Rodzic świadomy jest raczej kompetentnym rodzicem i świadomym klientem szkoły, zna swoje prawa i obowiązki, ma duże oczekiwania wobec szkoły (płaci podatki i wymaga!). Jest zainteresowany edukacją dziecka, śledzi procedury nauczania i ich efekty. Często bywa kompetentny merytorycznie w różnych dziedzinach, który to fakt można wykorzystać dla projektowania struktury współpracy. Można wykorzystać umiejętności i talenty tych osób dla utworzenia klasowej grupy wsparcia rodziców dla rozwiązywania problemów wychowawczych. Można też wykorzystać grupę naprawdę zaangażowanych rodziców do pracy wręcz na rzecz całej szkoły. Rodzice tego typu są naprawdę zainteresowani organizacją i doskonaleniem przebiegu procesu edukacyjnego dzieci. Interesuje ich coraz lepsza i sprawniejsza w realizacji swych zadań szkoła. Są świadomi podziału ról i nie chcą zastępować nauczycieli.

2. Rodzic analityczny - ci rodzice ćwiczą nauczycieli w cierpliwości. Chcą wiedzieć wszystko. Zadają dużo pytań (w tym wiele „dziwnych”), wymagają więc poświęcenia im dużo czasu. Nie interesują ich ludzie, za to obiektem pożądania są wszelkie dane, średnie, statystyki na tle... Na szczęście w praktyce jako czysty typ pojawiają się rzadko! Najczęściej jest to uciążliwsza wersja pierwszego typu rodziców świadomych -  rodzic „nadświadomy, nadkompetentny”, czyli wiedzący lepiej. Na ogół jest także nazbyt wymagającym rodzicem wobec dziecka. Praca z nimi polega na cierpliwej zmianie oczekiwań zarówno wobec zakresu ingerencji (nadmiernej) w pracę  dydaktyczną  i zmianę oczekiwań wobec własnego dziecka. 

3. Rodzic socjalny - nastawiony na pomaganie – to rodzic, którego interesują relacje, chcą poznać nauczycieli od strony prywatnej. Interesuje ich jacy są, jak przebiega ich życie osobiste. Lubią mieć szansę porozmawiać z nauczycielem jak „z człowiekiem”. Jeśli go polubią stają się niezwykle wdzięcznymi pomocnikami w wielu obszarach życia szkolnego i poza szkolnego. Pomogą  przeprowadzić... urządzić... przygotować...wesprzeć... 

4. Rodzic praktyczny - rodzic „naszych czasów” to  rodzic konkretny. Nastawiony na widoczne korzyści, ale niekoniecznie materialne. Nie będzie uczestniczył w długich zebraniach. Nie ma na to czasu. Najczęściej mocno zapracowany pomoże (jeśli będzie miał możliwości), jeśli potrzeba będzie wyrażona konkretnie: materiał na firanki, bułki dla dzieci, wykonanie kserokopii gazetki uczniowskiej, zorganizowanie autokaru na wycieczkę... Dla tego typu rodziców warto przygotowywać listy potrzeb i przekazać rodzicom z odpowiednim wyprzedzeniem czasowym. Najczęściej taki rodzic wie, że jego obowiązkiem jest wyrażanie określonego zaangażowania i nie mając czasu, aby uczestniczyć w życiu klasy swojego dziecka, ma z tego powodu lekkie poczucie winy, więc chętnie pomoże w czymś konkretnym, wymiernym.  Każde takie działanie ze strony rodzica należy opieczętować telefonem z podziękowaniem lub jeszcze lepiej listem podpisanym przez dyrektora szkoły.  Kontakt tego typu rodziców ze szkołą jest co prawda korespondencyjny, ale pozytywny.

To typy pozytywne. Niestety, można także napotkać trzy typy rodziców, utrudniających życie szkole, nauczycielom a także niestety, własnym dzieciom.
 
5. Rodzic podejrzliwy - nastawiony na zagrożenie jest typem rodzica, albo ciężko doświadczonego w czasie własnej kariery szkolnej, albo z bagażem negatywnych doświadczeń wyniesionych z czasów edukacji swego starszego dziecka, albo generalnie - jest to osoba o niskim poczuciu własnej wartości i postrzegająca  świat jako wielkie zagrożenie. Jest to rodzic, którym należy się zaopiekować ... ze względu na dobro dziecka, ponieważ swoim lękiem i podejrzliwością na pewno „zaraża” swoje dziecko i produkuje charakterystyczne trudności wychowawcze u dziecka (zahamowanie lub agresję). Podstawową potrzebą zarówno u tego typu rodzica, jak i jego dziecka jest potrzeba bezpieczeństwa i na niej należy oprzeć kierowane do nich (cierpliwe!) działania. Pewną odmianą tego typu rodzica jest podtyp desperacko broniący swego dziecka, wietrzący nieustające prześladowania ze strony nauczycieli lub innych uczniów. Jest to jeden z najtrudniejszych typów rodziców. W zachowaniu wobec takich rodziców niezbędny jest takt i dyplomacja, stanowczość, spokojne mówienie o faktach, czasami zaproszenie na lekcję lub umiejętne przeprowadzenie postępowania dowodowego, wykluczającego istnienie „działalności spiskowej” .

6. Rodzic obojętny - zaniedbujący to nie tylko najtrudniejszy typ rodzica, ale także najtrudniejszy rodzic dla dziecka. To często rodzic nieobecny w życiu dziecka, pozostawiający go samotnym. Dopiero jakieś niezwykłe zachowanie dziecka (czasem wręcz na granicy prawa) sprowadza go do szkoły i sprowadza tym samym uwagę na dziecko. Trudno się z nim komunikować, gdyż jest po prostu fizycznie nieobecny. 

7. Rodzic patologiczny to rodzic wchodzący w skład tej grupy, dla których podstawową (lub jedyną) formą wychowania jest bicie dziecka. Ewentualnie plasuje się w grupie innych, poważnych patologii, które mogą mieć bardzo negatywny wpływ na rozwój dzieci (przemoc emocjonalna i seksualna, alkoholizm rodziców, narkotyki, choroba psychiczna itp.).



(Źródło obrazka: http://moodle.st-johns.bournemouth.sch.uk/file.php/1/parents.jpg)

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz